Travelwire






Dag 3: Beaglekanaal

Zaterdag 11 maart 2006

Aha, als ik wakker wordt, lig ik ergens anders dan waar ik gisteren ging liggen. Het schip is bezig olie in te nemen. Terwijl dit geregeld wordt, gaan anderen naar het vliegveld om te proberen toch de bagage van Joop nog op te pikken. En dat lukt! We varen uit. Eindelijk. Nog wel met de motor natuurlijk, zolang we in het Beaglekanaal zijn. Je zit hier snel uit de koers. Er is ook een loods aan boord. Intussen is het heerlijk weer, ik geniet van het zonnetje. Misschien is dat voorlopig wel de laatste keer.

Loodsbootje

Wenkbrauwalbatros

De natuur is hier machtig mooi. Ik blijf foto's schieten. Allerlei vogels vliegen langs, vooral de grote groepen Grauwe Pijlstormvogels zijn vermeldenswaard. Ze rusten op het water en als wij aan komen varen, vliegen ze op. We passeren Puerto Williams en Estancia Harberton. Mijn reisgenoten zijn intussen bezig mij als vogelaar te determineren, wat aardige gesprekken oplevert.

Van de bemanning krijgen we de eerste instructies over diverse zaken, er wordt gevraagd om vrijwillige klimmers en we worden in wachten ingedeeld. Rood, wit en blauw; ik zit in de Witte Wacht en de Rode Wacht start vanavond met de wacht van 20.00 tot 24.00 uur. Daarna ben ik samen met twaalf anderen aan de beurt. Om 4.00 uur moet de Blauwe Wacht aantreden. Wat het allemaal precies zeggen wil, merken we wel als het zover is. Alleen wordt er wel gewaarschuwd dat het erg koud kan zijn. Ik ga mijn overlevingspak maar eens uitproberen. Er wordt af en toe een zeeleeuw gezien, maar als er dolfijnen opduiken wordt het echt te gek: ik blijf fotograferen, want het is erg moeilijk en je schiet er vaak naast. Dan zijn ze net ondergedoken, of je het onscherpe foto's. Maar het lukt me toch om ook een paar goede foto's te maken: dolfijnen die helemaal vrijkomen uit het water!




Als het donker wordt, breekt de maan door. Het water wordt nu onstuimig, we komen op open water. De keuken is goed: prima variatie en tot nu toe wordt er lekker eten opgediend.