Travelwire






Dag 6: Drake Passage III

Dinsdag 14 maart

Hans en Ineke vertrekken vandaag naar Mumbai om Renuka en Rutuja te halen! Dat zullen ze wel een heel spannende dag vinden. Helaas kan ik hun verslagjes niet lezen. Wat jammer, want ik ben heel nieuwsgierig.
Aan boord gaat het leven rustig voort. Er is heel weinig werk te verrichten tijdens de wacht. Om 4.00 uur sta ik op, buiten is het uiteraard nog donker. Ik ben nu zodanig gewend aan de bewegingen van het schip, dat ik inmiddels binnen kan zitten en ook nog wat kan lezen. Vincent zou een dvd van de Europa op z'n laptop regelen, maar dat is kennelijk niet gelukt. In plaats daarvan heeft hij nu een dagboek, dat door ons bijgehouden moet worden. Alex heeft GPS en een landkaart van Antarctica, zodat hij de afgelegde route kan bijhouden, zolang hij maar dagelijks metingen blijft doen.
Ik ga achterin het dekhuis de verstoorde nachtrust voortzetten, maar meer dan liggen is het eigenlijk niet. Er worden slingers opgehangen, want Wilfried is vandaag jarig. Aan het eind van onze wacht is er ontbijt. Lekker, met gebakken ei. Daarna ga ik nog wat vogels kijken. Helaas valt er weinig te zien; het regent af en toe wat. De witte vorm van de Zuidelijke Reuzenstormvogel komt langszeilen, voor het eerst deze reis. Pijlstormvogels, albatrossen en stormvogeltjes worden ook gezien.

Ik ga naar beneden om een poosje in de kooi te liggen. De motor gaat uit, je hoort nu alleen nog de generator zoemen. Verder het geluid van water en wind. Volgens mij begint het schip ook weer meer te slingeren. Toch word ik niet zeeziek - maar echt lekker voel ik me ook niet. Ik ga na verloop van tijd even boven kijken. Nou, het spookt weer behoorlijk. Over tien minuten heb ik weer wacht, van 16.00 tot 18.00 uur. Het overlevingspak moet aan, dat lijkt mij nu wel nodig. Het water spat af en toe over de reling, waarbij het hele dek blank komt te staan. De zeeziekte steekt alweer de kop op. En dan te bedenken dat ik om 24.00 uur wéér wacht heb. Daar komt echter niks van terecht. 's Middags heb ik hevige buikkrampen, 's avonds nog twee keer. Voedselvergiftiging (gebakken ei) of gewoon het gevolg van zeeziekte?
Om 19.30 uur start ik weer een preek op. Dit keer ds. M.C. Tanis over Jacobus 5:9b, “Ziet, de Rechter staat voor de deur.” De Rechter is nabij. 1) De verkoren Rechter; 2) de Heilsrechter; 3) de werkzame Rechter. De Rechter komt, niet 'misschien' of 'ooit', maar Hij staat voor de deur. Van de Bijbel mogen we geen puzzelboek maken, we mogen echter wel opmerken dat we in de eindtijd leven. De uitleving van de zonde was 40 jaar geleden minder sterk. Tegenwoordig kan alles en is alle zonde openbaar. En tegelijkertijd is het kerkvolk van mening dat alles wel goed komt: “Spreek ons van zachte dingen.” Maar: de Rechter komt! Uit Psalm 2 weten wij dat Christus de verkoren Rechter is. Christus staat niet los van de Wet. En toch is Hij gekomen om te verlossen: de Wet is door Hem vervuld. Hij is niet alleen de verkoren Rechter, maar ook de Heilsrechter. Hij verdeelt en Hij spreekt vrij. Wij verwachten Hèm, die Zich tevoren voor mij gesteld heeft om voor mij te betalen. Christus is ook de hemelse Advocaat. Als alle zaken, waarover geoordeeld zal worden, op tafel gelegd zijn, zegt deze Advocaat: “Geef alles maar in Mijn handen - het komt goed!” Wie met z'n zonden naar Christus gaat, wordt vrijgesproken. Deze zelfde Advocaat is nu ook onze Rechter. Deze Rechter is werkzaam: Hij staat voor de deur. Hij klopt, Hij roept. Laten wij Hem dan voor een gesloten deur staan? We zullen nooit kunnen zeggen dat we Hem niet hoorden. Het zal wat zijn in de dag van het oordeel, als we Hem daar hebben laten staan. Maar nu is het nóg het heden van de genade. Vraag dan, of Hij Zelf die deur van ons gesloten hart wil openen!
Na de preek werk ik nog even het vogellijstje van deze dag bij, daarna kruip ik in bed.