Travelwire






Dag 22c: Grytviken

Donderdag 30 maart (vervolg)

Daarna bezoek ik het kerkje, dat recent gerestaureerd is. Hier zijn ook attributen te vinden die oorspronkelijk bij het graf van Shackleton waren neergelegd en die hier zijn veiliggesteld. Rommel met veel namen, om toch maar vooral een beetje te kunnen delen in de roem van deze poolreiziger. Maar ook de namen van 17 mensen die in 1998 in deze omgeving zijn verdronken, met een boei van hun schip, de Sudur Havid uit Kaapstad, erbij.

Natuurlijk moet ik ook naar het graf van Shackleton. Er liggen vijf zeeolifanten in deze omgeving, maar ze liggen ver genoeg weg om er tussendoor of er langs te kunnen lopen. Dat betekent wel, dat ik van het pad af moet, want daar ligt nu net zo'n joekel van een olifantenmannetje te zonnen. Ik ga daarvoor over het strand en kom dus tussen het beest en zijn vluchtweg. Spannend: bij nijlpaarden moet je zoiets niet flikken! Ik stop recht voor hem en maak wat portretopnamen. “He is so ugly, that only his mother likes him”, zal Maire er later over opmerken. Gelukkig komt de lieverd van 3 à 4 ton niet noemenswaardig in beweging.

Omdat Alex met mij mee is gegaan naar het graf van Shackleton, kan ik mijzelf laten fotograferen op deze beroemde plek. Na nog wat foto's, zit mijn dagje er redelijk op. Gelukkig ben ik niet eerst teruggegaan naar het schip om daar te lunchen, want op de terugweg begint het te regenen. Door de regen loop ik terug naar Grytviken, waar ik het museum bezoek. 't Is nog vrij omvangrijk ook. Dan ga ik terug naar de boot. Maar eerst moet ik de brieven op de post doen. Dat gaat ook nog wel wat tijd kosten. En dan is daar de melding van een groepje Koningspinguïns op het strand! Ja, die moet ik ook nog even hebben, natuurlijk. Ik tref er zes aan. Je kan ze uitgebreid fotograferen in alle standen, want ze zijn zeker niet schuw. Jammer dat het licht heel krap is, maar het regent gelukkig niet meer. Eén van de pinguïns is lelijk toegetakeld door een Zeeluipaard. Er is een flinke ronde plek veren uit z'n borst gerukt, waarschijnlijk is daarbij ook de huid meegescheurd, Hij heeft het voorlopig gered, maar als het koud wordt - en dat wordt het! - zal hij veel warmte verliezen en mogelijk alsnog doodgaan.

Aan boord worden voorbereidingen getroffen voor een tweede barbecue! Het eerste gedeelte daarvan is wel gezellig. Het zal echter wel weer uitlopen op dekdansen, wat met veel herrie gepaard gaat. We zullen wel zien. En òf wel zullen zien! Ik trek me terug in het dekhuis, waar Joop een praatje met mij wil maken over het geloof. De manier waarop dat gebeurt, maakt mij niet blij; integendeel. Een beetje triest zoek ik m'n kooi op. Boven mijn hoofd gaat de herrie nog lang door.