Travelwire






Dag 24: Fortuna Bay

Zaterdag 1 april

Het is nu werkelijk fantastisch weer. Ongelofelijk, dat dit nu dezelfde plek is als waar we gisteren aankwamen. Ik ga met de tweede boot aan land. Het is wel een vrij heftige landing. Een golf slaat tegen de achterkant en zwiept flink wat spatters over ons heen. Ik heb alleen m'n gewone kleren aan, met hoge laarzen. Dat komt ook bij het uitstappen goed van pas. Op een holletje ga ik het strand op, want de volgende golf komt al aangerold. Iedereen wil naar de pingu´nkolonie, linksaf. Dus ik wil rechts kijken. Dat kan voor circa 30 minuten, want zolang zijn ze nog wel bezig met het uitladen van passagiers. Ik heb geluk. Om de hoek liggen acht Zeeolifanten. Eentje is dood en sterk aangevreten. Die ligt er al een tijdje. Het mooie is echter, dat twee Zuidelijke Reuzenstormvogels zich heerlijk tegoed komen doen aan deze resten. Ze duwen hun kop door ÚÚn van de vele gaten naar binnen en slopen er van alles uit. Ik heb er een sappige serie van kunnen schieten.

Daarna komen de Koningspingu´ns aan de beurt. Er is overigens ook een enkele 'verdwaalde' Ezelspingu´n te zien, maar dat terzijde. Het zijn enorm fascinerende vogels. Een paartje staat elkaar te liefkozen, maar een tweede wijfje staat vlak achter het mannetje jaloers te doen. Met de snavel wrijft de echtgenote teder over z'n nek. ôPik!ö, zegt de indringster. Ruzie met de man, die er absoluut niks van moet hebben. Ze laat zich echter niet verjagen. Een kans krijgt ze toch niet, dat is wel duidelijk.

Bij de kolonie zijn ook L÷nnbergs Grote Jagers actief. Ze cirkelen boven de pingu´ns met hun jongen en, tot mijn verrassing, eieren. EÚn pingu´n is slordig en laat het ei van de voeten rollen. Ho, snel terugrollen dan! Leuk om dat allemaal te zien gebeuren.

Twee Jagers zitten bij elkaar. Eentje braakt een complete pingu´nkuiken-arm uit, met botjes en al. De ander is niet vies van tweedehands spulletjes en maakt aanstalten de delicatesse te kapen. Dat wordt oorlog. De braker blijft de bezitter en kluift nog even wat na.

Als ik ga zitten, krijg ik al snel bezoek van een groepje Koningspingu´ns. Eentje houdt z'n kop wat scheef, kennelijk om in m'n jaszak te kijken. Ze komen zo dichtbij, dat ik overstap op mijn 14mm-lens, wat mooie plaatjes oplevert. Zeer voldaan keren we terug.

Ook nog rendieren gezien, trouwens.

Er is een groep die naar Stromness gaat lopen. Ik ga met de boot daarheen. Als we al een poosje op weg zijn, en ik op het achterdek vogels kijk en fotografeer (had ik vandaag nog niet gedaan, moet je maar denken), valt de motor stil. Even later... draait het schip en gaan we weer terug naar Fortuna Bay?! Wat zullen we nou krijgen? Op de brug hoor ik, dat ze bij de kolonie al snel op een brede waterstroom gestoten zijn, die vanuit de gletsjer naar de baai stroomde. Ze kwamen er niet over. Als Tjalling vervolgens een oproep naar de Europa doet, zien ze als antwoord het schip wegvaren. Ze hebben het aan boord niet gehoord! Wat nu? Mike, ÚÚn van de passagiers, heeft een satelliettelefoon bij zich. Daarmee wordt naar de rederij in Scheveningen gebeld. De rederij heeft ook geen verbinding met de Europa - er is duidelijk iets mis aan boord. Maar ze kunnen wel een radiofax sturen. Die wordt gelukkig wel ontvangen en nu kan Rob aan Tjalling melden dat we binnen anderhalf uur terug zullen zijn. Het weer is intussen veranderd: er is laaghangende bewolking en het is grauw buiten. Achterop zie ik driemaal een Grijskopalbatros en twee Roetkopalbatrossen laten zich redelijk fotograferen. Verder zie ik naast de gebruikelijke vogelsoorten ook best wel veel Macaronipingu´ns - maar helaas buiten bereik van de camera. We pikken de hele meute op en varen nu naar Prince Olaf Harbour, waar we om 20.00 uur aankomen.