Travelwire






Dag 26a: Salisbury Plain

Maandag 3 april

Salisbury Plain: de op-één-na-grootste kolonie Koningspinguďns ter wereld. Het is er inderdaad erg druk! We gaan aan land en het ziet er zo rustig uit, dat ik niet de moeite neem om een regenbroek aan te doen. Fout, he-le-maal fout! Als de Zodiak de kust bereikt en in de branding terecht komt, slaat er een hoge golf van achteren naar binnen. En een tweede komt er achteraan. Nat achterwerk. Het water loopt langs m’n benen mijn laarzen in. Nou ja, pech gehad.

Van dichtbij is de kolonie nog mooier. Op de vlakte onderaan is ieder plekje bezet, de kolonie loopt tegen de helling van een berg op. Er zitten grote donsjongen vrij dichtbij, er wordt ook nog gebroed. Er zijn wat minder Grote Jagers en Reuzenstormvogels hier, maar veel meer Zuidpoolkippen. Het is er trouwens ook een enorme modderboel, wat de verenpakjes niet ten goede komt!

Gelukkig is er niet zo heel ver weg genoeg water voorhanden om even schoon te poedelen. Daar wordt door de Zuidpoolkippen druk gebruik van gemaakt. Ik probeer ze uitgebreid te fotograferen, maar dat valt absoluut niet mee! Al dat wit, het is al gauw uitgebeten op de foto’s (zie het verslag van dag 26b) . Verder zitten er massa’s Koningspinguďns in de branding – ook al een mooi gezicht.

’s Middags worden we nog één keertje uitgelaten op het strand of in de Zodiak. Ik kies voor de Zodiak. Dan krijg je een groepje Zeeolifanten te zien en dat kan ook best weer mooie beelden opleveren. Ook de grote aantallen pinguďns en zeehonden zijn indrukwekkend.

Als de wind opsteekt, komen wij juist weer aan boord. Dat betekent ook, dat we vanmiddag South Georgia al gaan verlaten en niet morgenochtend pas. We hebben 1525 mijl voor de boeg en zullen er ongeveer elf dagen over doen om Tristan te bereiken.

We kunnen afscheid nemen van South Georgia met een heerlijk zonnetje, maar met een koude wind, en Reuzenalbatrossen doen ons uitgeleide. Er duiken ineens ook Wenkbrauwalbatrossen en Wilsons Stormvogeltjes op, een Zuid-Georgische Aalscholver en Ezelspinguďn zwemmen nog even naast de boot, en de klapper: een Zuid-Georgisch Alkstormvogeltje vliegt langs. Het is een groots afscheid geworden, onderstreept door een prachtige zonsondergang, in de wetenschap dat we het mooiste deel van onze reis nu gehad hebben. Aan Zuid Georgië zal ik nog heel vaak terugdenken!