Travelwire






Dag 32: Van South Georgia naar Tristan III

Zondag 9 april

Van 4.00 tot 8.00 uur heb ik wacht. Tijdens m’n laatste half uurtje wheelduty heb ik het stuurwiel in het geheel niet aangeraakt. Het schip loopt niet uit de koers, dus kan je het alleen maar verknoeien door bij een lichte afwijking direct tegenstuur te gaan geven. Na een paar graden bakboord van koers te gaan komt het schip vanzelf wel weer terug, om vervolgens een paar graden stuurboord te gaan.

Na het ontbijt ga ik naar de kerk. Ds. K. Hoefnagel preekt vanuit Romeinen 6:11 en 12 over de Heidelbergse Catechismus, vraag en antwoord 43. De Catechismus ziet de rechtvaardigmaking en heiligmaking als eenheid: er komt wederliefde in het hart van een zondaar, waardoor wij gaan strijden tegen de balk in eigen oog. Dit kan alleen door Gods kracht. Als we vervolgens weer in zonde vallen, staan wij door Christus’ kracht weer op. Het oude leven (in de zonde) moet er aan. Door dezelfde kracht als de kracht waarin Hij opstond uit de dood, doet Hij Zijn volk ook opstaan uit de zondedood. Het is gelukkig niet van ons afhankelijk, dan kwam er nooit iets van terecht! Het komt niet uit mij, maar die kracht is zo groot, dat ìk ga strijden tegen mijn zonden. Dus: geen werkheiligheid of farizeïsme. God heerst niet als tiran, voor Wie men sidderen moet, maar Hij maakt ons gewillig en wint ons in, zodat wij uit liefde Hem gaan dienen en ons over de zonde gaan schamen.
Slaaf zijn van Christus betekent liefdedienst. De wereld volgt “eigen” wil en noemt zich vrij – maar zij zijn slaven van de zonde, van satan; en het geeft helemaal geen echte vreugde, is soms alleen maar vermoeiend. De wereld verliest alle glans, als je iets van Gods liefde hebt gezien.
Toch is er ook aan onze kant een verantwoordelijkheid – en dáárom gaat het zo vaak weer mis in ons leven. Wij hebben de plicht om God te zoeken en tegen de zonden te strijden. Maar wat brengen wij zelf daar nu van terecht, ook na ontvangen genade? God moet er Zelf weer aan te pas komen. God brengt Zijn volk altijd weer terug. Je gaat stikken in dat leven in de zonde, je kan er niet in doorleven en voelt je doodongelukkig. En je gaat tot God bidden, of Hij weer terug wil keren in ons leven. En als God dat doet, dan leeft de wens in het hart om nooit meer te hoeven zondigen – maar je weet wel, dat je die staat op aarde nooit bereiken zult. Zo worden we rijp gemaakt voor de heerlijkmaking: wat zal de hemel zalig zijn, om verlost van onszelf God volmaakt te kunnen dienen, voor eeuwig!
’s Middags hoor ik een flink deel van de Mattheüs Passion, die door Hans is meegebracht en in het dekhuis door velen beluisterd wordt. Ik heb mijn Bijbel er bij en ontdek op een gegeven moment dat er een herhaling plaatsvindt. Als dat een poosje geduurd heeft (minnstens een kwartier) trek ik de stoute schoenen aan en vraag waarom er herhaald wordt. Nu blijkt dat de CD gewoon weer opnieuw begonnen is, toen het einde bereikt was. Niemand had het gehoord…
Johannes 19:5 is de tekst voor de preek van ds. Veenendaal, die ik om 17.00 uur ‘draai’. De Borg in Zijn lijden voor Pilatus. “Ziet de Mens”. De bedoeling van… 1. Pilatus; 2. God; 3. Christus Zelf. Pilatus heeft één en andermaal geprobeerd zich van Christus te ontdoen. Hij probeert Hem voor te stellen als een meelijwekkende spotkoning – en ook dat is een vernedering voor de Christus. Het is echter ook een spotbeeld van het oorspronkelijke koningschap van de mens in het paradijs. God bedoelt het zo, opdat wij tot bezinning mogen komen en zullen terugkeren tot Hem. Christus wilde deze spot ondergaan om ook déze schuld van de mens op Zich te nemen en de straf daarover weg te dragen. Vlucht dan als een verloren zondaar tot Hem: Ziet de Mens! Het is Christus’ bedoeling, dat de zondaar op Hem zal zien. Waren er maar meer zondaren in de kerk – we zijn het wel, maar we beleven het niet en hebben God niet werkelijk nodig. Maar als we Hem wel werkelijk nodig hebben, zal God Zichzelf wegschenken tot zaligheid.

Wat vogels betreft waren er vandaag weer wat leuke dingen te zien: er vlogen verschillende albatrossen rond, waaronder een Reuzenalbatros of Tristanalbatros (nauwelijks te onderscheiden) in donspakje: een juveniele vogel!
De Kleine Pijlstormvogel en Schlegels Stormvogel zag ik vandaag voor het eerst, dus dat is altijd prachtig.
’s Avonds is ook het grote feest van Hans, die vandaag 65 jaar is geworden. Er is flink wat voor hem georganiseerd en in het dekhuis wordt hij uitbundig toegezongen en van cadeaus voorzien.