Travelwire






Dag 37: Tristan da Cunha I

Vrijdag 14 april

Als ik ’s morgens kort voor 8.00 uur boven kom, liggen er twee eilandjes voor de boeg. Nou ja, nog wel ver weg. Links is Inaccessible te zien, rechts ligt Nightingale. Ik ga ontbijten en douchen, als ik daarmee klaar ben zijn inmiddels ook Tristan en de satellieten van Nightingale, Middle en Stoltenhoff Island, in zicht. Later op de dag blaast de wind de top van Tristan voor een groot deel schoon. Karl vertelt mij dat hij hier eerder was, met een Oekraďense zeilboot voer hij vanuit Rio de Janeiro naar Kaapstad. Maar toen lag alles in de mist, zodat ze er niets van zagen… Tja, je moet maar pech hebben.

Inaccessible

Nightingale

Ook al hebben wij duidelijk meer geluk, toch zit ook ons niet helemaal alles mee. Er is namelijk geprobeerd de Tristangidsen zover te krijgen dat zij met hun eigen boten naar Nightingale zouden varen. Dan zouden wij elkaar daar ontmoeten. Maar de gidsen komen niet, wij moeten eerst naar Tristan. Hoe het dan verder gaat, is nog onduidelijk.

Tristan da Cunha!

Tristan da Cunha is razend interessant. Ik heb er een dikke pil over gelezen, 'Het waterhoentje van Tristan da Cunha' van Albert Beintema. Je hoeft niet naar Tristan te gaan om het een mooi boek te vinden. Het leest vlotjes weg en boeide me van begin tot eind. Het boekfragment lezend, lijkt het slechts over het waterhoentje te gaan. Niets is minder waar: het gaat over het alledaagse leven op het eiland, in allerlei aspecten; over de geschiedenis; over de economie; kortom, als je iets van Tristan da Cunha wilt weten, dan zoek je het gewoon even op in dit prachtige boek.
We liggen om ongeveer 20.00 uur voor The Settlement, officieel ‘Edinburgh of the Seven Seas’. De avond wordt benut door een piratengala te organiseren, waarbij iedereen wordt uitgenodigd om zich als piraat te verkleden. Er wordt stevig gefeest, ‘k heb er niks mee op. Joop heeft prima door dat ik het een wat gęnante vertoning vind, en dat op de avond van Goede Vrijdag. Met hem en Huub heb ik toch nog weer een langdurig, maar zinnig gesprek. De avond wordt gezellig afgesloten, als we met een flinke groep Hollandse opvarenden op de bankjes op het maindeck met elkaar zitten te kletsen en Geertje met een fles rum aan komt zetten, die met alle aanwezigen gedeeld wordt. Daarna houd ik het voor gezien, maar op het dek gaan sommigen nog wel een poosje door, wat de volgende morgen verschillende houten hoofden oplevert.