Travelwire






Dag 38: Tristan da Cunha II

Zaterdag 15 april

We mogen aan land! Yo, grote dag! Ik sta per ongeluk klaar (zonder jas) en besluit de eerste Zodiak te nemen. M’n jas heb ik achteraf gezien ook niet nodig, integendeel. Samen met Melchior en Dineke loop ik door de Settlement. Supermarkt, postkantoor, roomse kerk (de Anglicaanse heb ik niet gezien), café.

Vervolgens lopen we naar de potato-patches, een lappendeken van aardappelveldjes. Een stevige tippel. De bus pikt ons op. Het verkeer is trouwens best nog wel aanwezig: inmiddels heeft elke eilander zijn eigen auto, zo lijkt het.

Bij de aardappelveldjes zoeken we onze eigen weg, ik loop nog een stuk verder om waterhoentjes tegen te komen. Het lukt me niet, hoe ik ook zoek langs de ‘gulches’, die overigens meestal droog staan. ‘Gulches’ zijn diep uitgesleten geulen, waardoor het water vanaf de vulkaan haar weg naar de oceaan zoekt. Ze staan nu bijna of helemaal droog. Ik krijg slechts kippen, eenden en ganzen te zien, allemaal gecultiveerd. En Zuidpoolstern, Bruine Jager en overvliegende Geelsnavelalbatrossen.

Als Melchior en Dineke allang terug zijn in The Settlement, begin ik aan de terugtocht. Het valt me mee, ik kan langzaam dalen in plaats van langzaam stijgen en dat scheelt toch wel. Als ik terug ben in het dorp bezoek ik nogmaals het postkantoor, om daar nog wat postzegelherinneringen aan te schaffen. De zegels worden gestempeld en ik kan m’n enveloppen meteen zelf meenemen.

Tenslotte zoek ik het graf van Pieter Groen, maar dat is erg slecht onderhouden, zodat ik niet eens weet om welk graf het gaat. Op andere graven (er zijn inmiddels drie veldjes) liggen massa’s bloemen. Enkele vrouwen zijn nog bezig om ook de andere graven van bloemen te voorzien. Bij de oudste graven is in elk geval nog niets te zien.

Langs de rand van het nieuwe lavaveld loop ik terug naar de haven. Spike brengt ons terug aan boord van de Europa. Hij vertelt dat er zo’n dertig gasten aan boord zijn geweest. Rob had iedereen die een kijkje wilde nemen uitgenodigd. Er was dus best wel animo voor.
We horen van de gewijzigde plannen. Morgenochtend komen bij goede wind onderzoekers aan boord, met hun eigen boot en al. We varen naar Nightingale, zetten hen aan wal en mogen zelf ook meteen een kijkje nemen! Daarna varen we direct door naar Kaapstad; omdat zij een paar maanden moeten blijven, hoeven we de onderzoekers niet terug te brengen. Als tegenprestatie zijn zij onze gratis gids. Er is wel een voorbehoud: het moet ook voor ons mogelijk zijn om enigszins veilig aan land te gaan. Die onderzoekers gaan in elk geval, maar de bemanning van de Europa neemt uiteraard minder risico. Hiermee vervalt wel het bezoek aan de Anglicaanse paasdienst. Wie wilde, kon daarvoor aan land gaan; wie niet wilde, moest aan boord van de Europa blijven. Er was wel enige belangstelling voor. Enfin, we moeten eerst maar eens kijken of er goede wind is, uit de goede hoek en niet te hard, om morgen naar Nightingale te varen.