Travelwire






Dag 51: Kaapstad III

Vrijdag 28 april

Na als een roos geslapen te hebben, kom ik om 8.45 uur uit bed. Nog net op tijd om hartroerend afscheid te nemen: van Melchior en Dineke vóór het ontbijt, en van Joke na het ontbijt. Op het dek volgt Hans. Ik zou het niet prettig vinden mijn beste vakantievrienden te moeten verlaten zonder afscheid genomen te hebben. Waarschijnlijk zie ik ze nog wel, maar ik weet niet hoe mijn dag er uit gaat zien.

Het regelt zich vanzelf: ’s morgens bezoek ik het “Two Oceans Aquarium”, wat mij prima bevalt – het mooiste aquarium dat ik ooit bezocht. Wat niet wil zeggen dat er geen mooiere zouden zijn, natuurlijk. Maar ik heb er wel een paar bezocht en daar werd ik niet enthousiast van. Van deze wel. Het is ruim opgezet, educatief en kindvriendelijk, de ‘kleine bakken’ zijn al groot en helder, met vensters tot op de grond. En ze hebben van alles: vissen, koraal, zeeslangen, zeesterren, zee-egels, kwallen, krill, pinguďns, scholeksters. Leuk waren ook de bakken met Kelpwier, bewegend op oceaanritme en met bijbehorende vissen. En de haaien, naast andere vissoorten in een groot bassin. Ook was er een rivier nagebootst, met bovenloop, middendeel, delta en strand (zowel zandstrand als rotsstrand met getijdenpoel). Erg goed!

Als ik buiten kom is het 12.30 uur en de Europa ligt vlakbij. Logisch dat ik de lunch ga ophalen. Ik krijg mijn paspoort weer terug als ik de consumpties aan boord betaald heb, een goede 100 euro. Valt niet tegen.

Om half twee loop ik in de richting van de Clock Tower. Bij de Tourist Information boek ik nu toch maar mijn airport-shuttlebus, om vervolgens te gaan internetten. Dat houd ik een uur of drie vol, ik heb heel wat af te werken . Het kost me R60,-. Na alle informatieverwerking en mailverkeer zal een biertje er wel ingaan. Een Westmalle Dubbel haal je natuurlijk het best bij “Den Anker”. Zodoende zit ik om 17.15 uur weer op het terrasje, mij afvragend hoe ik nog meer Rand uit kan geven. Er is nog zo’n R70,- te besteden, dit biertje tikt al flink aan. Platzak op de luchthaven komen is niet fijn, maar alles wat over is, is teveel. Mmm, eerst maar weer eens mijn verslagje schrijven dan. Terwijl ik dat doe, komt er een ober gracieus langslopen, met op zijn hand een dienblad, waarop een… sportschoen staat! In de prijslijst staat een verhaaltje bij Kwakbier: het bier wordt hier in een bijbehorend glas geserveerd. Het originele Kwakglas is echter heel moeilijk te krijgen, zodat men de klant vraagt zijn schoen in te leveren als onderpand. En dat gebeurt dus ook echt. Een goede verkoopstunt, denk ik.

Via de Mall ga ik terug naar de Europa, waar iedereen bezig is met de verwerking van het feit dat het er op zit. Het is er heel gezellig, Robbie en Jeff hebben bier gebracht, voor ieder die lust. Er wordt druk gepland, verteld wat er de komende tijd op het programma staat en er wordt afscheid genomen. Melchior en Dineke vertrekken naar de stad om daar te eten, dus nemen we nogmaals afscheid. De maaltijd is goed en gezellig, er is heerlijke biefstuk, nog altijd uit Brazilië. Hans trakteert nog meer weer eens op een wijntje, hij heeft teveel betaald en daarbij bedongen dat hij vanavond vrij mag nemen wat hij wil.

Na het toetje moet ik me ineens nog haasten ook – afscheid nemen in de keuken, goede wensen in de lounge, de taxi is er al. Boven nog wat snelle groeten. Hans sleurt mijn rugzak in het busje, Joke de reistas. Zelf heb ik jas en fototas. Ik word uitgezwaaid, de rit naar het vliegveld is vlot en comfortabel. De chauffeur kletst wat, heeft veel klandizie van de Europa, de komende dagen. Ik loop zonder moeite de rij in om in te checken, ondanks dat ik slecht een nummertje bij me heb. Voor ik het weet ben ik mijn spullen weer kwijt. Langs de douane, naar het toilet, ik koop van m’n laatste Randjes wat Cola-zuurtjes en ga weer zitten schrijven bij Gate 4, vanwaar we vertrekken. Om 23.59 uur komt het vliegtuig los van de grond. Met vertraging dus, maar dat is nog wel goed te maken tijdens de vlucht.