Travelwire






Dag 1: Amsterdam - Lissabon - Praia da Vitoria

Zaterdag 16 oktober

Om 4.15 uur sta ik op, mijn pyjama en scheerapparaat gaan in de tas - wat moet ik nog meer doen, vergeet ik niks? Wegwezen dan. Ma duikt weer terug in bed, pa brengt me naar Schiphol. Door wegwerkzaamheden moeten we omrijden, maar daar hadden we al rekening mee gehouden. Het wordt daardoor toch wat later dan de geplande 5.15 uur, maar ik heb tijd zat. Zeker als later blijkt dat bij TAP wereldwijd het computersysteem plat ligt! Alles moet met de hand gebeuren en ik sta achter in een lange rij. Toch kom je tenslotte wel aan de beurt en ik krijg zelfs nog een plaatsje met meer beenruimte ook.
Bij het boarden moet ieder zijn eigen tas aanwijzen, dat schiet ook lekker op. En daarna blijken er plaatsen dubbel geboekt te zijn – zucht! Als we vertrekken, is het inmiddels 9.00 uur geweest en dat is andere koek dan de aangegeven 7.05 uur. Daar gaat m’n dagje Lissabon.
Al is het dan met vertraging, we komen er toch. Maar er is teveel van de dag afgesnoept om nog even lekker de stad te verlaten. Ik had met de trein naar het oosten willen gaan, maar zie daar nu vanaf. Vanaf het vliegveld kan ik de Taag zien. Dus is het best aan te lopen, want daar heb ik nu weer tijd genoeg voor; en buslijn nummer 5 staat op de borden wel aangegeven, maar er staan geen tijden bij. Lekker handig. ’t Is wel goed ook, na zo’n lange zit in een vliegtuig.
Ik loop in de richting van station Nordeste. Het wemelt hier van de Bonte Vliegenvangers, in elk dom bosje dat groter is dan tien bomen zit er minstens wel eentje. Soms twee, drie en zelfs een keer vier exemplaren bij elkaar. Hier zitten ook Roodborst, Boomkruiper, Putter, Huismus, Zwartkop, Groenling, Merel, Gierzwaluw, Koolmees, Turkse Tortel en, dichter bij de rivier, Geelpootmeeuwen.

Niet ver achter station Nordeste stroomt de brede rivier, met de enorme Vasco-da-Gama-brug als een duizendpoot er overheen. Bij het Paviljoen der Naties vliegen 2 Grote Gele Kwikstaarten rond. Op de Taag zie ik heel veel Geelpootmeeuwen, ook wel wat Kokmeeuwen, enkele Aalscholvers, 2 Grote Sterns, 1 Blauwe Reiger, 1 Kleine Zilverreiger en wat Grutto’s op de slibplaat langs de oever. Vanaf de hoge uitkijktoren heb ik een mooi uitzicht over de stad en over de Taag. Ik slenter wat langs de tuinen en tentoonstellingen van Expo 1998, maar vind het allemaal al wat vervallen. Naseizoen? In elk geval heb je van hier wel een mooi zicht op de brug.

Het uitzicht vanaf de toren is prachtig. De lucht wordt zodanig in het
water van de Taag weerspiegeld, dat het lijkt alsof de brug zweeft!
Eerst een hapje eten. Het wordt een heerlijke pizza, maar er wordt ook brood en paté bij gegeven, hoewel ik daar niet om gevraagd heb. Bij het afrekenen blijkt dat ook in rekening gebracht te worden en dat is iets wat ik even in de gaten moet houden; wie weet flikken ze me dat later nog een keer, maar dan eet ik er niets van en dan betaal ik het niet ook.
Ik koop nog twee vette batterijen voor m’n zaklamp, die vorige zijn ondertussen zo’n beetje leeg. Daarna ga ik met buslijn 5 terug naar het vliegveld. Ik moet daar toch nog een flink poosje wachten. Eens kijken of ik bij SATA ook informatie kan krijgen over een mogelijke vlucht van Terceira naar São Miguel. Het blijkt prima te kunnen: er gaan drie vluchten per dag heen en weer! Nou, dat moest ik dan maar doen. Maar ik regel nu nog niets, ik wil eerst Terceira zien. Het is ook wel weer een fikse duit. Als Terceira erg mooi is, kan ik net zo goed daar blijven en er een relaxed reisje van maken.

De vlucht naar Terceira is nog een heel eind: 2 uur en 25 minuten! De vlucht van Amsterdam naar Lissabon duurt 2 uur en 50 minuten. Voor beide bestemmingen moet je je horloge verzetten: het tijdsverschil is tweemaal 1 uur.
Op Terceira moet ik nog even wachten op mijn rugzak, die gelukkig tenslotte toch komt. Het begint al rustig te worden in de fabriekshal waar de bagage over een lopende band naar binnen gesluisd wordt. Ik wandel naar buiten en vraag aan een taxichauffeur wat de rit naar Praia moet gaan kosten. Hij weet dat ik toerist ben en dat hij mijn enige manier is om naar Praia da Vitoria te gaan, want na achten rijden er geen bussen meer. Hij vraagt voor dat korte stukje wel € 5,- en ik probeer te starten met € 3,-. Geen sprake van, vast tarief; zelfs een bod van € 4,- wordt afgewimpeld. De tweede taxi rekent ook € 5,- en een eind verderop wordt zelfs € 7,- gevraagd! Ik loop ‘met volle bepakking’ door het donker naar weet-ik-veel-waar. Gaat het nog regenen ook. ’t Houdt gelukkig even gauw op als het begon. Taxi no.1 komt langs, stopt en vraagt of ik toch maar niet liever met de taxi wil. Jawel, voor € 4,-. Dan rijdt-ie boos weg. Tja, ik wil graag weten hoe hard de prijzen hier zijn en hoever hij wil zakken. Niet zo heel ver dus. Ik weet gelukkig dat Praia da Vitoria niet zo ver is, en als ik het tien minuten verderop eens vraag, schat men het op 2 kilometer. Niet lang daarna krijg ik van een vriendelijke man een gratis lift aangeboden. Hij levert mij geheel belangeloos af bij Hotel Branco (€ 33,- voor twee overnachtingen, inclusief ontbijt).
Ik neem eerst maar eens even een kijkje, om te zien waar ik kom te liggen en hoe schoon de toiletten en douches zijn. Dat bevalt me wel. Ik doe het. Je hebt hier een goede ruimte, met twee bedden en verder niks teveel in de kamer (op een televisie na). De beheerders zijn eenvoudige volksmensen en er zitten hier ook veel gewone Portugezen. Ja, leuke gasten!
Na een kort welkomstgesprekje ga ik maar gauw liggen. Het is voor vandaag meer dan genoeg geweest.