Travelwire






Dag 6: Foz do Iguaçu

Zaterdag 30 juli

We rijden naar Foz do Iguaçu, waar ik postzegels weet te kopen. Altijd fijn. Daarna gaan we meteen door naar de watervallen. Het is perfect weer en hoe het maandag zal zijn weet je maar nooit. De entree kost wel even wat: $ 75,00 (van $ 100,00 krijg ik R 62,50 terug, dus dat is wel netjes). Met een bus worden we verder gebracht en daarna... WOW!

Wat is dat ver-schrik-ke-lijk mooi! Je kijkt eerst op de watervallen die zich aan de rechterzijde bevinden. Er varen bootjes, die tot vlak onder de bruisende witte wolk waterdamp komen, om dan snel met de stroming mee weg te schieten. Het lijkt mij minder fijn, met al dat stuifwater. Dan volgen we het pad langs de rand, waarna we tenslotte bij de watervallen aan de linkerzijde komen. Hier is het pad vlak onder de waterval aangelegd, over stevige steigers kun je zelfs een flink stukje naar het midden lopen. Je wordt daarbij behoorlijk nat, ik kan twee of drie foto's maken en dan moet ik de lens drogen met mijn brillendoekje. Gelukkig heb ik twee van zulke doekjes bij me. Mijn toestel stop ik in een plastic tasje, dat speciaal hiervoor is meegenomen. Lenzen wisselen is er hier niet bij, dus als de groep verder loopt, ga ik nog een keer terug met het 14mm-objectief.

Ik raak niet uitgekeken en blijf foto's schieten in dit gebied. Een klein stukje naar links is het mogelijk om vlak naast de grote waterval te staan. Er is daar ook een uitkijktoren over het aanstromende water van de Rio Iguaçu en over de watervallen. We eten vervolgens wat bij een soort Mc Donalds, waarna we de terugtocht aanvaarden. Niemand wil met de boot mee, omdat we dat al gezien hebben vanaf het steigerpad. In plaats daarvan neem ik de helikoptervlucht, tien minuutjes voor dezelfde prijs als de boottocht, die wel veel langer duurt. Helaas is mijn batterij aan z'n eindje, wat ik te laat opmerk. Ik kan nog net lang genoeg fotograferen. Het laatste stukje van de vlucht is de batterij wel leeg, maar dat biedt slechts meer van hetzelfde, dus ik mis niets. En rustig genieten is ook heel leuk. Voor wie het wil weten: het kost mij $ 60,- en ik schaf ook nog de cd-rom van $ 12,- aan.

We gaan terug naar de stad, voor het weekend heeft Dirk-Jan hotel 'Ilha da Capri' genomen. Een goede keus. Van het bijbehorende zwembad maken we meteen nog even goed gebruik. Koud water, dat wel. Na het zwemmen wordt het tijd voor de warme hap. We hebben nu nog een late pizza tegoed en morgenochtend hebben we een ontbijt in het hotel. Dirk-Jan en Wim Pekaar hebben vanmiddag inkopen gedaan voor morgen. Dan moet het zo wel lukken tot maandag. We nemen het er van, de pizzatent ontwikkelt zich intussen tot jongerencafé, een soort voorstation voor het motel... Om 23.45 uur drinken we voor het slapen gaan nog even een vers supermarktbiertje op het terras van het hotelzwembad, waarna het toch echt bedtijd is. Een dag om nooit meer te vergeten. Maar ook deze tegel, zomaar ergens in de wand langs het water ingemetseld, is het waard om vermeld te worden: