Travelwire






Dag 11: Fazenda 'San Francisco' I

Donderdag 4 augustus

Uiteraard ben ik 's morgens vroeg weer wakker. Mijn reisgenoten ook, maar Miranda en Jessica zijn erg laat. Daarom gaan we hun tent alvast maar afbreken. Helaas zitten beide dames er nog in en duurt het daarom nu ng langer.

We eten zoet brood, na een serie foto's van Blauwgele Ara's geschoten te hebben. Er zitten er zes in een boom, vliegen er nog eens twee over. Later, onderweg, nog eens vier. Een prachtig gezicht!

Dit is overduidelijk gaucho-land, gebied van de Zuidamerikaanse cowboys! We rijden naar Fazenda 'San Francisco' en zijn daar ruimschoots op tijd. Bovendien heb ik eindelijk ansichtkaarten, dus ik kan direct aan de slag. Om 12.00 uur eten we, een prima maaltijd. Dan volgt een lezing over poema's, jaguars en vee. Op deze fazenda wordt gekeken naar deze roofdieren en hun prooi. Gebleken is, dat ze alleen in bijzondere omstandigheden overschakelen op vee als prooi. Dat gebeurt bijvoorbeeld als hun favoriete prooidieren (herten en zwijnen) worden uitgeroeid. Of als er veel bos wordt gekapt om er weiland van te maken, waarbij de wei voor het vee komt te grenzen aan bos dat voorheen voluit oerwoud was, het leefgebied van poema en jaguar. Een derde reden kan zijn, dat de predator oud of gewond is; boeren die op de rover schieten en hem verwonden, hebben dus hun eigen probleem gecrerd. Blijkbaar is het beter om bepaalde omgangsregels in acht te nemen, dan heb je bijna geen last van deze prachtige roofdieren.

Na deze lezing gaan we op piranha-visserij. We rijden naar een boot, varen een piepklein stukje, dan gaan de bamboehengels met stukjes vlees aan de haak overboord. Binnen de Avantagroep ben ik (yo~ho!) de eerste die beet heeft: een Katvis, een soort zeelt / meerval. Hij gaat weer terug het water in. Piranha's worden bewaard.

Leuk zijn de krokodillen, die er bij komen om van de vangst te snoepen. Ze komen zo dichtbij, dat het vissnoer van mijn hengel om de tand van n van deze monstertjes komt te zitten. Gelukkig is-ie snel weer los. Gevaarlijk is het niet: aangezien hij z'n tanden wilde flossen, zal hij wel net gegeten hebben. Later wordt er nog wel vis aan de kaaimannen gevoerd. Ze springen daarbij hoog op uit het water om hem te pakken. We varen terug naar het uitgangspunt, gaan nog wat verder zelfs. Hier wordt een reiger gevoerd, maar een ijsvogel is hem voor. Hij krijgt een herkansing en nu lukt het hem wel om er op tijd bij te zijn.

We gaan terug. Om 20.00 uur eten we: een barbeque 'in de bergen'. Nou ja, er is vlakbij een heuveltje, daar staat een hoge elektriciteitspaal - er is licht en datgene wat men gaucho-muziek pleegt te noemen; het gaat voornamelijk over Cmpow Grndjuh en andere onzin. Als het wat langer dreigt te gaan duren voor het busje met kok ons eten aanvoert, wordt ons door de wel aanwezige barbecue'er een stukje worst geserveerd. Een Braziliaanse gast maakt het speciale Pantanalse drankje klaar voor het handjevol mensen dat hier aanwezig is. We zijn met veertien personen en niet iedereen wil het alcoholische drankje, omdat het nogal pittig is. Een sinaasappel met schil, sterke drank, suiker, water (?); goed stampen. Caypirinha heet het. Intussen komt de bus met vlees ook. We zitten in een kring rond het houtvuur, er wordt 15 meter verderop voor ons gebraden en iedereen kan zelf z'n bordje gaan vullen met van alles en nog wat. Voor het vlees loop ik twee keer, als het op is nemen we een biertje en de cd is nu voor de vierde keer toe aan riedeltje nummer 2. Fazenda-Jetje wil een dansje met ons, niemand wil dat natuurlijk. Als ze voor mij stil staat, neem ik aan dat ze mijn lege bord wil hebben om dat op te ruimen. Het wordt beledigd afgeslagen en ze loopt door naar een volgend potentieel slachtoffer. We hangen wat in onze stoelen, totdat het kouder wordt. Als de cd voor de zesde keer deuntje 2 draait, nemen mijn darmen het initiatief: dit moet stoppen, hup, buikkrampen dus. Tijd om naar huis te gaan. Met de zaklamp van een van de dames zoek ik zo spoedig mogelijk ons toilet op. Niet veel later komt de groep er ook achter dat ze 'in de bergen' niets te zoeken hebben. Naar bed, da's wellicht het beste.