Travelwire






Dag 12: Fazenda 'San Francisco' II

Vrijdag 5 augustus

Ik wordt wakker door gekrijs van een Blauwgele Ara. Het dier laat zich prima op de foto zetten, want hoewel het een wilde vogel is, is het voederen van vogels bij de toeristenafdeling van de fazenda een wijdverbreid gebruik. Een flink programma wacht ons. Na het ontbijt krijgen we een safari-rondrit, vanmiddag gaan we kano-varen en 's avonds volgt een nachtsafari. Het ontbijt is goed, maar lijkt wel veel op de andere maaltijden.

De safari vertrekt vrij laat op de dag, bovendien zit de aanhanger erg vol met gasten en tot overmaat van ramp is de man die het moet leiden niet in staat om dieren te ontdekken. De eerste tijd let hij alleen op krokodillen, een niet te negeren Rufescent Tiger-heron wordt niet opgemerkt, ook niet als ik roep dat ik er een foto van wil maken. Twee dametjes hebben in niets anders interesse dan in blikjes Skol-bier, en dat vóór 10.00 uur 's morgens! Op een gegeven moment krijgt de gids door dat hij beter op vogels moet gaan letten en dat probeert hij dan gelukkig wel. Enfin, ik vind het allemaal erg toeristisch en niet zo geslaagd.

Rufescent Tiger-heron, later op de rit en minder goed in beeld, maar toch gelukt...
Na de safari is er even de tijd om te zwemmen, rond te lopen, of iets dergelijks. We proberen er nog even een zelf-georganiseerde piranhavistocht van te maken, maar ze bijten slecht en het is erg warm, nu de zon op haar hoogste punt staat. Het zwembad brengt verkoeling. Als de middagmaaltijd geserveerd wordt, blijkt dat we weer hetzelfde voor de kiezen krijgen. Er is wel een redelijke variatie, maar het is iedere dag dezelfde variatie. Vervolgens mogen we in de truck / jeep om naar de kano's te gaan. Natuurlijk moeten we wel een zwemvest om, stel je voor dat er wat gebeurt! Als we in de kano stappen, kantelt die van Janet, Janny en Wim Pekaar bijna. Ik kom met gids Giulliano in de kano, Bouke en Wieke gaan samen en de anderen nemen het laatste bootje. Dirk-Jan doet wat wild, ramt andere kano's en de gids probeert hem te kalmeren door te zeggen dat er hier krokodillen en piranha's zitten. Blijkbaar had dat op andere toeristen het gewenste effect, op ons niet. Nou ja, dan moeten we het zelf maar weten. Eigenlijk houdt hij ook wel van een lolletje. Als we roeien, moet hij twee of drie slagen doen en ik eentje. Want ik zit achterin, dat ligt daardoor een stuk dieper. We ontwikkelen een vrij gelijkmatig tempo, waarbij we allebeilinks of allebei rechts roeien; na enkele slagen volgt dan steeds de wissel. Het gaat prima. Nu nemen we het op tegen Dirk-Jan, Jessica en Miranda. Aangezien Giulliano het niet op al te hard werken heeft, geeft hij al snel de moed op: “One - two – three,” (wijzend op de andere kano) “one – two!” (wijzend op ons). Ja, in m'n eentje lukt het me nooit, dus die strijd is verloren. Leuk dat de gids wat extra let op vogels, ook wijst hij mij op twee (of drie?) witsnuitige bruine aapjes. We gaan stoppen. Jammer dat het fototoestel niet mee mocht. Het had best gekund: een tamme bedoening op hetzelfde stroompje als gisteren. Alweer toeristisch, best wel aardig, maar niet meer dan dat. Het avondeten lijkt sterk op de andere maaltijden in de cantinha.

Dan de nachtsafari. Op een open jeep, een chauffeur voorin, een gids met vaste schijnwerper achterop. Als hij iets ziet, geeft hij het met een groen lichtsignaal in het dashboard door aan de chauffeur. Ook kan hij eventueel met de schijnwerper signalen geven. Ze zijn goed op elkaar afgestemd, dit onderdeel blijkt het beste te zijn wat de fazenda te bieden heeft! We zien vosjes, miereneters, ocelotten, herten, twee uilen, veel nachtzwaluwen, capabari's, krokodillen en kleinere diertjes als muizen en ratten. En we horen een zwaar gekraak in de takken: een Jaguar! Helaas, we krijgen deze grote jongen niet te zien. Maar de tocht was goed georganiseerd, er werd veel gezien en ik heb zelfs nog wat foto's kunnen nemen.