Travelwire






Naar Cuba!

10 & 11 juli

Om 21.05 uur zet de trein zich in beweging. Hh, dat hebben we gehad. Ik vind het altijd weer zo'n beroerd klusje: de tas inpakken ("Heb ik dat nou al in de tas gestopt? Waar kan ik dt ding vinden?"). En ik ben er altijd te laat mee klaar, zodat het vertrek iedere keer weer overhaast moet gebeuren. Ook nu natuurlijk weer, maar het is slechts de buffer die er aan gaat. Als we geen tegenslag hebben, kunnen we rustig naar het station rijden.

(Deze foto is afkomstig van een website van de NS)

We hebben geen tegenslag en zo komt alles weer goed. In de hal koop ik een kaartje naar Brussel Airport (26,05 euro) en via de hoofdingang van Den Haag - Hollands Spoor kom ik op spoor 4 terecht, waar mijn trein juist aan komt rijden. Keurig! Ik zak weg in zachte kussens en zit in een mum van tijd op Rotterdam CS. De reis naar Cuba is begonnen.

(Deze foto is afkomstig van een website van de NS)

Tenminste...
Vanmorgen belde reisleider Jan met de mededeling dat er bij Iberia stakingen zijn uitgebroken en dat onze reis dus zomaar spaak kan lopen. Gelukkig vond ik tijdens dat gesprek al op internet een lijst met vluchtnummers die geschrapt zijn. Onze nummers zaten er niet bij! Laten we hopen dat het zo blijft. Als dat niet zo is, zit ik voor niets in deze trein en zal ik voor nop een nacht op Zaventem doorbrengen (Avanta, bedankt!). We zullen er maar het beste van hopen.

(Deze foto is afkomstig van een website van de NS)

Op Brussel Noord stap ik uit, om op de dienstregeling te zoeken naar de verbinding met Zaventem. Een dame, Nina blijkt ze te heten, vertelt mij dat zij hetzelfde zoekt. Zij zat vast op Schiphol en moet naar Tenerife voor haar werk. Dit had ze als ontsnappingsroute weten uit te vogelen - Iberia helpt in zo'n geval gewoon niet. In de wachtruimte staat student Simon, met rugzak. Hij komt ook buiten staan en hoort ons praten over "uren wachten op Zaventem". Ook hij moet er de nacht doorbrengen. Dit is de allergoedkoopste manier van reizen, dus heeft hij het zo geregeld. Zo reizen we dan met ons drien verder. Om 23.21 uur staat de luchthavenexpress voor ons. Na een korte rit dwalen we op Zaventem wat rond, voor we op de bovenste verdieping een 'rustig' plekje vinden. De eerste tijd breng ik op de vloer door: ik heb mijn matje uitgerold en gebruik mijn rugzak als kussen. Dat is wat te ruw, de lakenzak dient als kussensloop, da's beter zo. Maar van echt slapen komt niets terecht, dus knoop ik een praatje aan met Simon. Het gesprek komt na verloop van tijd op Cuba. Simon blijkt er een poosje gewoond te hebben vanwege een studie Spaans en een Cubaanse vriendin. Leuk om zijn verhalen te horen. Hij gaat nu naar Haifa, waar een studievriend hem heeft uitgenodigd. "En Haifa ligt in het noorden van Isral, daar heb je geen last van bomaanslagen of oorlogsgeweld", zegt hij. "Nee, dat is zo", is het enige wat ik daarop kan antwoorden.
Nina vertrekt als eerste en om half zes gaat Simon de schuilkelders van Haifa tegemoet. Haifa zal juist deze zomer het centrum van een nieuwe brandhaard worden en het wordt daarbij vanuit Zuid-Libanon zwaar bestookt met Katoesja-raketten door de Hezbollah-strijders...
Om 6.00 uur ga ik ook maar eens naar beneden, om te kijken of er al iemand staat. Ik loop wat rond en ineens zie ik Jan driftig naar mij zwaaien terwijl Toos me al komt halen. Nu volgt een vluchtige kennismaking met de mensen met wie ik ruim twee weken zal optrekken. Namen gaan het ene oor in en het andere uit, maar dat komt later wel goed; we hebben er vandaag nog genoeg tijd voor. Bij het inchecken blijkt dat Ria tot haar verbijstering niet mee kan: ze neemt een latere vlucht naar Madrid, maar zal wel op tijd zijn voor de vlucht naar Havana. Jammer dat het niet eerder is doorgegeven, dan had ze op een wat normaler tijdstip uit bed gekund, in plaats van in het holst van de nacht. Boos belt zij Ies uit bed om hem te melden dat ze Zaventem toch al niks vindt, maar dat dit wel alles slaat!
Bij de douane wordt Jan opgepakt wegens geldsmokkel: hij blijkt een gigantisch bedrag op zak te hebben. Allee, toen het een paar jaar geleden nog Francskes waren, hadden jullie met zulke bedragen ook geen moeite. Het is een ernstig geval, Jan wordt afgevoerd en moet zich verantwoorden. Dat kan hij, met alleronschuldigste ogen vertelt hij dat dit geld nodig is voor een groep reizigers. Als je het geld naar Cuba over laat schrijven om het daar van de bank te halen, raak je 25% van het bedrag kwijt. Ze weten daar ook op Zaventem wel van, nemen wat kopietjes van zijn paspoort en daar blijft het bij: Jan is weer vrij.

Het vliegtuig zit vol en ik heb een verkeerde plek gekregen. Een stewardess vraagt een andere passagier of zij met mij wil ruilen en zij is er van overtuigd dat dit noodzakelijk is. Dat is dus ook weer geregeld. Om 8.39 uur komt het vliegtuig los van de grond. Mijn voornaamste bezigheid tijdens de vlucht is slapen. We krijgen geen hapje of drankje (of je moet er voor betalen). Als de landing wordt ingezet, zitten we nog heel hoog. Ik krijg verschrikkelijke hoofdpijn, alsof mijn hoofd van binnen uit opgeblazen wordt. Voorhoofdsholte, kaak, ogen, nekwervels, alles doet pijn - en geen klein beetje ook! Enfin, het wijkt en ik houd er een lichte hoofdpijn en pijn aan de nek aan over. Om circa 11.00 uur landen we. Niemand vindt het nodig om haast-je-rep-je door Madrid te razen, dus we blijven op de luchthaven. Een ijsthee met Schwarzwalder-achtig chocoladetaartje smaakt me prima. We lopen wat rond, tot het tijd wordt om te boarden. Ria is inmiddels ook weer bij ons.
Om 17.13 uur komen we los van de grond. Op deze vlucht worden gelukkig wel maaltijden geserveerd. Verder lukt het mij om stukjes te slapen.