Travelwire





Een hagedis van formaat zit op de uitstekende balk van een afdakje.

Dag 7: Cayo Coco

16 juli

Wąt een vreselijke nacht! Eerst de beat van 'muziek' (je zou denken dat de wasmachine is aangezet ondanks het feit dat dat ding volkomen kapot is). Af en toe roept een brulmannetje er ook nog wat tussendoor. Vervolgens komen de zogeheten 'no-see-him's' , minimuggen. De gewone muggen zijn er ook in grote aantallen en we krijgen af en toe koeien op bezoek, maar die komen tenminste niet door de mazen van de klamboe; die kleine mugjes wel. Tenslotte gaat het dan ook nog regenen. We pakken onze spullen op, duwen de gordijnen van muggen opzij en stormen door de steeds feller vallende regen naar een afdak waar wij onder kunnen liggen. Gelukkig zijn we nog voor de werkelijke bui losbarst op de gewenste plek. De 'videoroom' is vlakbij en biedt ons deze faciliteit, al snel liggen we weer, maar de minimuggen blijven mij kwellen. Overal heb ik jeuk en de rest van de reis zit ik werkelijk onder de bulten. Ik ben niet de enige in de groep.
Vroeg in de morgen, er valt met tussenpozen nog steeds regen en het onweert ook nog steeds, ga ik er maar uit. Jan volgt. We worden nog steeds gek van de muggen. We lopen maar wat rond, insmeren met een antimuggenmiddel heeft wel enige effect.

Het wordt hoog tijd om de tenten in te pakken en op zoek te gaan naar een goed plekje om de preek te beluisteren. Zouden we dat wel kunnen vinden? Hier in elk geval niet, de eerste bussen met Cubanen arriveren en het zal vandaag nog heel druk worden. We gaan eens kijken of er een rustiger plaats is met minder muggen. Jan gaat op het dak zitten, zodat hij goed uitzicht heeft; het levert hem een Cuban Tody op, een vogeltje dat alleen op Cuba voorkomt, waar ik voortaan alleen maar jaloers op kan wezen. We komen tenslotte terecht bij Playa Flamenco. Daar worden we gastvrij onthaald. We mogen de stoelen van het grill-restaurant gerust gebruiken, kunnen dus om de bus zitten. We drinken wat, waarna de preek van ds. Golverdingen volgt (over Maleachi 4:2a).
Na de preek gaan we eten bij het tankstation. Dat scheelt zo'n CP 13,00 per persoon in vergelijking met de grill-bar... Carlos verbaast zich over de gedetailleerde beschrijvingen die de Lonely Planet in zulke gevallen geeft. Hij kent deze reisgidsen niet.

Een Heremietkreeft kruipt over de weg.

Na de maaltijd keren we wel weer terug bij Playa Flamenco, want naar de muggencamping willen we voor geen goud meer terug. We kunnen ook wel hier slapen, de baas vindt het prima, als we maar wachten tot de laatste gasten weg zijn.
's Middags komen er heel wat vogels bij de grill-bar langs, onder andere Bruine Pelikaan en Visarend. De Visarend is zo vriendelijk om een eindje verder in een boom neer te strijken. In diezelfde omgeving zitten ook wat Kalkoengieren.

Carlos komt even later aanzetten met een vreemd voorwerp dat hij uit het water heeft opgedoken. Het lijkt wel een kleine helm. Zou het een gebruiksvoorwerp uit lang vervlogen tijden zijn?! Maar nee, als het ding wordt omgedraaid, blijkt het een prachtige grote schelp te zijn. Hij ontdekte hem, doordat er een visje bij zwom waarvan hij weet dat dit beestje zich vaak bij dit soort schelpen ophoudt.

Achter de grill staat een boom met een gat in de stam. Op een gegeven moment zien we een Cubaanse Groene Specht er uit glippen. Jan en ik staan met de camera klaar om de vogel, die niet schuw is, te platen. Dat lukt prima, hoewel het een beetje donker is onder de bomen.

's Avonds beluisteren we op de parkeerplaats een preek van ds. Huisman over Psalm 73 vers 23-24. Daarna eten we bolletjes met knakworst. De baas maakt bovendien vis voor ons klaar! Maar de grote baas mag daar niets van weten. Intussen vieren de muggen weer feest, ik word dol van de kriebels. De tent biedt uitkomst, heerlijk. We hebben ze opgezet voor we gingen eten, op de vloer van het open maar overdekte restaurantje.