Travelwire






Dag 8: Cayo Guillermo

17 juli

Ondanks een tiental muggen in de tent slaap ik uitstekend. We ruimen de boel op en vertrekken naar het restaurant bij het benzinestation, waar we ook gisteren gegeten hebben. Dat blijkt behoorlijk leeggekocht te zijn. Gelukkig hebben we vis voor tussen de middag en wat we vanavond zullen eten, zien we dan wel weer.
De rit naar Playa Pilar op Isla Guillermo is goed om te vogelen. Verschillende soorten reigers en andere watervogels worden gezien.

Fotosessie van Antoinette door Ria.

We gaan op het witte zandstrand zitten en nemen een verfrissende duik in zee. Er staan gelukkig ligstoelen onder met palmblad overkapte ruimten, maar bij het zwemmen moet je wel oppassen voor verbranding. Er vliegen wat pelikanen langs. Eentje zwemt rustig tussen de mensen in. Tja, wat moet je nog meer van zo'n stranddag vertellen? Jan, Ria en Carlos gaan een eindje verderop, waar rotsen zijn, snorkelen. Het blijkt vrij zwaar te zijn om terug te komen, omdat er daar een sterke stroming staat. Maar het was, als ik het goed begrepen heb, de moeite wel waard.

Aan het einde van de middag pakken we de spullen weer in, maar we zijn te laat om de hoosbui te ontwijken. Jan probeert bij diverse hotels brood los te peuteren, wat nog lukt ook. Zo hebben we dan toch 22 bolletjes te pakken. Het is intussen echt noodweer geworden. We rijden alweer het terrein van een hotel op, nu met de vraag of we beschutting mogen zoeken. Het zeil is poreus en zeker niet toereikend om deze grote hoeveelheden water te weerstaan. Er blijkt bij de ingang van dit hotel nog een grote luifel te zijn ook! We kunnen de bus er prachtig onder parkeren en hoeven dus niet, zoals eerder het plan was, onder de bomen te staan. Nu we er toch zijn, kunnen we vast wel gebruik maken van het toilet. Niemand stuurt ons weg, dus dat zal dan wel... Ondanks de gestadige drup (gelukkig geen slagregen meer) wordt het tijd om naar Playa Flamenco terug te keren en daar de boel weer in te richten voor de nacht. Daar is het restaurant in bezit genomen door een popgroep, die vanavond op deze plek zou optreden. Zou. Het gaat vanwege de regen niet door, da's wel zo rustig vannacht.
Zoals al gevreesd werd: alle spullen zijn nat. Ik mag nog niet eens klagen ook, want ik heb toen ik mijn rugzak kocht gevraagd om een waterdichte backpack. Waarop men zei dat dit onmogelijk was. Helemaal waterdicht kon niet, maar ze konden mij wel een rugzak leveren die het water redelijk kon tegen houden. Het blijkt nu, vele jaren later, wel te kloppen ook: de buitenkant is nat, binnen in de rugzak zijn mijn spullen wat klam, een enkele nattere uitzondering daargelaten. Helaas zijn klamme kleren ook een goede garantie voor muffe dampen in je tas. Het komt er op neer dat alles zal gaan meuren. Reisgenoten blijken echter heel wat minder geluk te hebben: iedereen heeft wel iets wat doornat is en opgehangen moet worden om te drogen. En als het dan je slaapzak of slaapmat is...
Zodra de muziektroep is opgeruimd, stampen wij in vijf minuten (met hulp van Carlos) ons tentenkamp uit de grond. Het licht gaat uit en even later is alles stil. De regen klettert neer, maar wij liggen droog.