Travelwire







Dag 10: Jagüey Grande - Matanzas - Havana - Las Terrazos

19 juli

Ons ontbijt bestaat uit verse bolletjes met gebakken ei, geperste mango's en stukken papaya. Koffie toe. Op Cuba krijgt men per persoon één bolletje per dag, en vijf eieren per maand (en dat niet eens in alle maanden). Alles wordt aangetekend in een bonnenboekje. We ontvangen dus een zeer overvloedige maaltijd, die we ons goed laten smaken. Daarna wordt het tijd om eens verder te gaan.
We gaan eerst naar Matanzas, het 'Athene van Cuba', omdat het de cultuurstad zou zijn. Een andere (te) grootse bijnaam is 'Venetië van Cuba'. Er stromen hier drie rivieren in een baai uit. Op het kruispunt van twee daarvan ligt het oude centrum van de stad. Het woordje Matanzas betekent 'slachting' en herinnert aan de moord op een dertigtal Spaanse schipbreukelingen door de Indianen, één van de eerste ontmoetingen tussen de twee volken op Cuba. Het Indianendorp maakte later plaats voor een Spaanse nederzettingen het ging de kolonisten voor de wind, wat niet verwonderlijk is als je zo'n mooie baai tot je beschikking hebt. De handel en scheepvaart maakten de stad groot. De beroemde Zilvervloot die door Piet Heyn veroverd werd, is ook uit deze haven vertrokken.
Er staat een beroemd theater en via de achteringang kunnen we naar binnen voor CP 2,00 per persoon; wie foto's maakt betaalt de helft meer. Binnen wordt druk gerepeteerd en het klinkt goed. Best leuk, om zomaar eens bij het oefenen te kunnen zijn.

Carlos brengt ons bij een uitstekend restaurant, dat ons voor Cubaanse prijzen laat smullen van een lekker lapje vlees, rijst met bonen, gekookte zoete aardappels en komkommer. Een Colaatje er bij - prima. Helaas willen ze ons vervolgens een rekening in CP's presenteren. Daar gaat Jan uiteraard niet mee akkoord. Hij vraagt om een nieuwe rekening in gewone peso's en geeft het geld aan Carlos. Hij betaalt 230,00 peso's, dat is zo'n CP 10,00.

Kort nadat we zijn weggereden krijgt Ria een sms'je van de broer van Ineke. Of ze zo snel mogelijk contact met hem wil opnemen onder nummer 06-zoveel. Foute boel! Zoals we al vreesden, want we wisten van tevoren al dat dit zou kunnen gebeuren, is haar oma drie uur tevoren overleden. Samen met Girtruud wil ze zo snel mogelijk terug naar Nederland. Dat gaan we uiteraard regelen; gelukkig zijn we op een afstand van slechts twee uur reizen van Havana Airport!
Als we daar komen, weet Jan een vlucht te pakken te krijgen met IberWorld naar Madrid en die nemen ze: het is de eerste vlucht die naar Madrid vertrekt. Vanavond vliegen ze al, alles kan tegen administratiekosten (circa 120 euro per persoon) worden omgezet, inclusief de aansluitende vlucht naar Zaventem: geweldig geregeld! Terwijl Jan dit allemaal aan het uitzoeken is, kan ik even internetten. Een ontmoedigende ervaring. Het is erg traag en ik kan niets op mijn weblog plaatsen. Eigenlijk heb ik er niks aan. We eten op de luchthaven. Om 19.25 uur verdwijnen beide dames door de deur achter de paspoortcontrole. Goede reis toegewenst!

We gaan; om 19.40 uur rijden wij weg. Triest, maar we merken wel direct het ruimtevoordeel in de bus: de bagage kan voortaan achterin in plaats van op het dak.
Carlos wijst ons op zeker moment op een Sovjetbunker of fabriek, een grijsgrauw betonnen gebouw in ieder geval. "Op die school kreeg ik middelbaar onderwijs." Het eerste jaar kon hij helemaal niet naar huis, vanwege het grote gebrek aan brandstof. In de jaren daarna kon het alleen in het weekend. Even later wijst hij nog zo'n gebouw aan. "Kijk," zegt hij, "dat is een andere school, met airco en televisie op elke kamer. Maar die is voor leerlingen uit Venezuela en Bolivia!" Cuba wil blijkbaar bekend staan als een land waar alles goed geregeld is, met goed onderwijs en veel luxe. Maar je maakt mij niet wijs dat het Cubaanse volk daar trots op is...
We halen Las Terrazos niet, maar strijken neer bij een oude boer, die ons gastvrij toestaat om op zijn land onze tenten op te zetten. Vroeger mocht hij voor het vee van Fidel Castro zorgen. Alle koeien op Cuba zijn namelijk eigendom van signor F. Als zo'n beest dood gaat, moet de boer 500 peso's betalen! Daar staat tegenover dat hij de melk zelf mag houden, als beloning. Deze boer is echter alle koeien kwijt, Fidel heeft ze in ene keer allemaal bij hem weggehaald. Onder de mangoboom scharrelen nu nog wat kippen en varkens, maar koeien zijn er niet meer.