Travelwire





Een enkele keer zien we tegenliggers. Vaak een ossenkar. Soms een auto.


Dag 15: Guanahacabibes - Mantua - Puerto Esperanza

24 juli

Veel mopperend vrouwvolk: ze zijn de muggen en kleffe warmte meer dan zat. Waarbij wel gezegd moet worden dat ze met hun tween in een tent liggen, wat de temperatuur niet ten goede komt. We eten weer brood, nog droger nu, met jam. We geven het brood dat nog over is, en dat is heel veel, aan een mannetje dat op ons overkomt als zwervend bedelaar. Tja, zo gaat dat, als je het zelf niet meer eten wilt. Nou ja, met onze lege flessen is hij ook heel blij.

We rijden via Mantua en Arroyos de Mantua (een klein plaatsje met haven) naar Santa Lucia. Het is een heel slechte weg vol gaten en greppels. De streek is dun bevolkt en er is geen verkeer.

Twee jongens spelen met hun lowbudget-style damspel

Na een bezoek aan het zogenaamd 'traditionele vissersdorp' Puerto Esperanza, waar ik mijn eerste Cubaanse biertje drink bij een enorme beat en waar op straat volleybal gespeeld wordt - ze spannen gewoon een net dwars over de weg -, eindigt de dag bij een tabaksboer. We rijden zomaar weer een erf op, als we een aardig huis zien dat een mooie overkapping heeft. Ideaal om de tenten onder op te zetten: geen buitentent nodig en toch droog als het gaat regenen. Het blijkt de nieuwbouw te zijn van een gezinnetje dat in een kleiner huis daarnaast woont. Het nieuwe huis ziet er inderdaad een heel stuk ruimer en luxer uit dan het oude. Ze hebben er twaalf jaar voor gespaard. Het besluit moet van de tabaksboer komen en zijn vrouw vertelt ons dat hij binnen niet al te lange tijd thuiskomt. Nu we er toch zijn, kunnen we alvast van het toilet gebruik maken. Het is nog niet aangesloten op de waterleiding, maar in de zijgevel zit een kraan. Het water daarvoor komt uit een gigantisch waterreservoir dat op het dak staat. Je tapt een emmertje en kan vervolgens toch doorspoelen. Tja, gastvrij zijn ze hier, maar dit is toch wel hl vriendelijk!

Intussen neem ik de gelegenheid te baat om even rond te neuzen in een tabaksschuur. Hier worden de tabaksbladeren te drogen gelegd. Het is nu, zoals al eerder vermeld, het seizoen niet, dus de schuren zijn leeg. Ik zie alleen maar de stellages, waarmee de schuur inderdaad helemaal vol staat.
Door de lage stand van de zon wordt het landschap fraai verlicht. Ideaal om wat foto's te nemen!

Als de baas even later thuiskomt krijgen we toestemming om de nacht hier door te brengen. Zijn vrouw, enige maanden in verwachting, begint de toiletruimte schoon te maken en de zoon wordt het dak op gestuurd met een dikke slang, terwijl de baas zelf de pomp aanzet. Het waterreservoir wordt voor ons gevuld, waarna we worden uitgenodigd om ook van hun splinternieuwe douche gebruik te maken! Via Carlos horen we dat hij het wel op prijs zou stellen als we in ruil voor al dit moois hem een flesje rum zouden geven. Waarna Jan hem meeneemt om dat te gaan kopen, want wij weten uiteraard niet hoe we hier midden in het boerenland aan zo'n flesje kunnen komen. Hij kennelijk wel, want kort daarna is het busje al weer terug en stapt de boer uit met vrolijke ogen en een fles Vodka. Het wordt gedeeld met zijn compagnon, ze drinken uit n glas, dat beurtelings wordt geledigd. Als er even later een tractor langs komt ronken krijgt de bestuurder ook een glaasje en de zwager van de boer deelt de rest van de avond eveneens mee in de feestvreugde. Wij zitten op lege kistjes en de drie heren hebben wat grote stenen opgestapeld en zitten bij ons.

Jan heeft gelukkig niet alleen Vodka gehaald, maar ook twee flessen Cola, zodat wij een Cuba Libre kunnen maken. Na wat vragen over de tabak haalt de zwager enkele tabaksbladen uit zijn broekszak. De boer rolt ze vakkundig tot sigaar, bijt er de puntjes af en geeft het ding aan Jan. Een prima sigaar, en nog een dikke ook!

Na deze gezellige avond zoeken we onze slaapzakken maar weer op, douchen komt morgenochtend wel - een raar gebruik, vinden de Cubanen. Het lichten is niet van de lucht en de boer verwacht wel een fikse bui vannacht. Reden om ook mijn tent onder de mangoboom vandaan te halen en onder een overdekte ruimte te plaatsen. Onze gastheer en zijn vrienden blijven helaas tot diep in de nacht dominon, wat met veel speelgeweld gepaard gaat, zo te horen...