Travelwire







Dag 16: Puerto Esperanza - Soroa - Las Terrazos

25 juli

's Morgens wil ik eerst douchen, voor de anderen wakker worden en ik er niet meer tussen kom. Dat valt tegen: Annet is al klaar om onder de douche te gaan. Ze laat mij heel galant voorgaan. De douche is koud, maar voortreffelijk. Goede straal, hoge douchekop. Als iedereen blij, gewassen en wel aan het ontbijt gaat, mag Jan, als laatste van allen, proberen of er nog steeds water in het reservoir zit. Gelukkig is dat zo. De boer wordt daarna bedankt en wij gaan weer nieuwe avonturen tegemoet.

Hier koop je de lekkerste ananas!

Helaas word ik daarbij gehinderd door een ontsteking aan mijn kleine teen: pijnlijk! We gaan via San Vicente, La Palma en Bahia Honda naar Soroa. Bij Soroa bezoeken we de watervallen, waar echter hele horden mensen aan het badderen zijn.

Ik ga wat eerder terug, omdat ik bij iedere stap voel dat ik een teen heb. Nou hoeft dat niet overdreven te worden, maar vervelend is het wel. Bij het restaurant aan de brug kan je op vertoon van je toegangskaartje een bekertje frisdrank krijgen. Terwijl we dat opdrinken, komen we in contact met een Nederlands stel. Ze hebben ook in het water gelopen, maar daarbij is zij onderuit gegaan op een gladde steen en ze heeft haar pols bezeerd. Als Ria er naar kijkt, komt ze tot de conclusie dat het best wel eens gebroken zou kunnen zijn! Ze geeft haar adviezen mee om morgen zelf de diagnose te kunnen stellen.

Deze hagedis blaast regelmatig z'n keelzak op.

Bij het nepkasteel Castillo de la Nubes vliegt een Roodstaartbuizerd, waarmee soort no.75 binnen is! Voor correctie dan, want er kunnen nog soorten afvallen of bijkomen. Als 'kasteel' was Castillo de la Nubes al geflopt, maar tegenwoordig is het ook geen restaurant meer. Vanaf deze plek heb je wel nog steeds een mooi zicht op het groene dal van Soroa.

We eten bij een wegrestaurant langs de snelweg, kip en brood met vis. Daarna gaan we, gewapend met een flesje rum, naar 'de rijke boer' met de brede luifel, die hier vlakbij zijn residentie heeft. De fles dient als smeermiddel op het moment dat de baas zelf nog niet thuis is. De mensen hier zijn bang dat er verteld wordt dat er toeristen bij hen geslapen hebben. De vervangende baas durft het aanvankelijk niet aan, maar de fles rum geeft voldoende ruimte voor toestemming - als we er maar voor zorgen dat we vanaf de weg niet te zien zijn. De baas zelf komt even later langs, hij drijft twee koeien voor zich uit en kijkt er in het geheel niet van op dat wij weer terug zijn en hij ineens wr dat busje met die vijf tenten ziet staan. Als een vanzelfsprekendheid neemt hij de fles rum in ontvangst, keurt het verder geen woord waard en verdwijnt naar huis.
Ria adviseert mij voor vannacht een strookje van een washandje te knippen, dat om mijn tenen te vlechten en het nat te maken en ook nat te houden gedurende de nacht. De rest van de washand kan er overheen. 'k Hoop dat het morgen minder pijn doet, want vermoedelijk zit er flink wat loopwerk aan te komen...