Travelwire






Dag 2: Teheran - Ahwaz

Zaterdag 2 juli

En dan zitten we in Teheran (6.30 uur). Het is inmiddels zaterdag 2 juli geworden. We lopen naar Terminal 4 van Mehrabad Airport, de oude luchthaven. Gelukkig vliegen we niet op de nieuwe luchthaven (Khomeini Airport) aan, want dan had er nog een fikse taxi- of busrit aan vastgezeten. Binnenlandse vluchten blijven ook in de toekomst van Mehrabad vertrekken, buitenlandse vluchten zullen steeds meer via de andere luchthaven gaan. De bagage laden we op karretjes. Het is een flink stukje lopen, maar nog wel te doen, op die ene keer na dat we het hele karretje over een vluchtheuvel moeten tillen. En ook een smal wandelpad geeft problemen, omdat er niemand meer langs kan als ons karretje passeert. Het is 's morgens vroeg al bloedheet, dat belooft wat. We kunnen echter voorlopig gewoon op de terminal blijven, de tijd gaat traag. Dan blijkt dat we misschien een eerdere vlucht naar Ahwaz kunnen krijgen. Jan gaat met Ren op zoek naar een bank om voor de nodige Iraanse Rials (IR) te zorgen; 1 = IR 10.000. Helaas verstrijkt daarmee ook het tijdstip dat aangegeven wordt om in te checken voor de vroege vlucht. Dat betekent nog een poosje extra wachten. De tijd wordt gedood door het kijken naar mensen, het doen van een middagdutje op de banken en het plegen van een belletje naar huis. Dure grap: IR 6.000 ( 0,60)! Gelukkig zijn de mensen erg vriendelijk en altijd in voor een nieuwsgierig praatje.

We vliegen pas om 15.00 uur. Een uur later zet het toestel de landing in. Te laat om nog naar Shush te rijden, we blijven daarom in Ahwaz. Iedereen is het reizen nu even meer dan zat en gelukkig hebben we ruime kamers met goede airco. Dat is hard nodig ook, toen ik uit het vliegtuig stapte leek het wel of er een hete fhn op mijn ogen gericht werd! Evengoed willen we toch nog wel wat van Ahwaz zien. Als we ons op straat vertonen, zijn we al snel het middelpunt van de publieke belangstelling.

We eten een pizza bij de Sun Burger, een lekker rustig zaakje. Tijdens het teruglopen naar het hotel roept Jan: I am Bush! Uit de menigte klinkt gejuich en er wordt geapplaudisseerd; We love you!, is het antwoord! Om 22.00 uur liggen we allemaal plat.