Travelwire






Dag 16: Teheran - Katwijk

Zaterdag 16 juli

Om 5.00 uur op het vliegveld! Oefff… In het donker rijden er twee taxi’s voor het Hafez Hotel. Pas op dat je niet stuikelt over de ijsblokken, die door de ijsboer al voor de deur zijn gedeponeerd. Als de hele reutemeteut is ingeladen, sjezen we door een steeds lichter wordende stad. Bij het Shahyaad Monument op het Azadiplein is het netaan licht genoeg om wat foto’s te schieten. Op het vliegveld is alles snel geregeld en de dames laten zo gauw als het kan hun hoofddoekjes verdwijnen. Zo, dat lucht zichtbaar op.

We vliegen over het Nauw van Calais (Dover - Duinkerken).

Met vlucht BA 6634 vliegen we naar Londen, van 8.05 tot 11.15 uur. De aansluitende vlucht is de BA 394 naar Brussel, van 12.40 tot 14.50 uur.En dan komt er nog een fikse treinreis, voor ik uiteindelijk in Den Haag kan uitstappen is het wel avond. Gelukkig wordt ik hier afgehaald en al gauw kan ik thuis mijn volgende reis voorbereiden. Op maandag 25 juli mag ik om 5.15 uur alweer op Schiphol klaarstaan. Maar eerst mag ik nog een ruime week bijkomen van de Iraanse zomer!

Naschrift

Rest mij nog, op te merken dat het beeld dat wij in het Westen gewoonlijk hebben van Iran, niet juist is. De kranten zadelen ons vaak op met oorlogszuchtige propagandataal van het regime, zodat ons met dikke krantenkoppen een gevoel van angst en woede wordt ingegoten. Maar wie in Iran zelf komt, merkt dat het gaat om een vriendelijk volk, om 'moderne mensen' (niet dat ik daar nou zo gelukkig van wordt...), die echt niet zo 'bekrompen' zijn (weer zo'n woord) als hier gedacht wordt. De regering is repressief en enghartig, maar de overgrote meerderheid van het Iraanse volk drijft er dagelijks overvloedig de spot mee. Een krantenbericht dat ons beter inzicht geeft in deze houding: Iraanse hoofdstad is een stad met twee gezichten. Nog veel duidelijker wordt het als je het boek (in stripvorm) Persepolis leest van Marjane Satrapi, maar het taalgebruik in het boek maakt dat ik het niet fijn vind om het aan te bevelen. De levenshouding in het boek is niet de mijne, de visie op religie ook niet. Desondanks is het toch een erg interessant boek.